ULKUDAS TURAN SİYESETİN YENİ ADRESİ

siyaset hakkında hersey
 
AnasayfaKapıTakvimGaleriÜye ListesiKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 CAN DÜNDAR TAZİYE (İŞTE İMAN BÖYLE ÇÖKERTİLİR)

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
admın ulkudas
Admin
Admin
avatar

Erkek
Mesaj Sayısı : 18
Yaş : 24
İş/Hobiler : milliyetcilik
Lakap : alperix
Kayıt tarihi : 18/08/08

MesajKonu: CAN DÜNDAR TAZİYE (İŞTE İMAN BÖYLE ÇÖKERTİLİR)   Salı Eyl. 09, 2008 11:39 am

MEDYANIN AĞZINA BAKIP ADAM SANDIĞINIZ YAZAR BUYRUN...
BAŞTAN SONA HAİNLİK İMAN ÇÖKERTMEYE YÖNELİK AMA MAVİLERE DİKKAT

ŞÜPHESİ OLANLARA BUYRUN KENDİ SİTESİ

http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=3351



Yayın Tarihi : 23.08.1999 Can Dündar


TAZİYE

İsyanımı bağışla Tanrım, tevekkül gelmiyor içimden... Habersiz, ikazsız, insafsız vurdun. Uykusunu böldün el kadar bebelerin... Kundağıyla betona gömdün.

Bir gece yarısı korkunç homurtunla kustun öfkeni, bin yıllık müminler toprağını yardın.

Esvapsız, öksüz, çaresiz sokağa döktün kullarını... Asrın en gaddar tokadını onlara reva gördün.

Taş üstünde taş bırakmayan gazabın enkaza çevirdi yurdumu...

Hiddetine amenna, lakin nerde merhametin?..

Hadi biz tövbekar olmadık, diklendik adaletine, sual ettik hükmünden, küfr'e ve günaha bulandık; ya ömrünü sana tapınmaya vakfetmiş kullarından ne istedin?

Külleri çimentodan bir cehennemin içinden çekip aldığı eşi ile iki oğlunu elleriyle kireçleyip gömerken "Ne yapalım, Allah'ın adaleti" diye boyun eğen ak saçlı ademoğluna nasıl kıydın?

"Yavrularımı bana bağışla Tanrım... Hiç olmazsa birini..." diye yakaran kadının kucağına iki evlat cesedi tutuşturmak mıydı ilahi adaletin?

Enkazdan kurtardığı yavrusu bu kez kolera ateşinde yanarken "Neden Allahım" diye inleyen anaya ne cevap verdin?

Onlar ki bir gün dahi asi olmadılar sana karşı, kader bildiler kederlerini... Dualarla uyuttular bebelerini... Ve sen uykuda yıktın evlerini başlarına... Sonra kimsesizler mezarlığına koydun. Kefeni, kitabeyi çok gördün.

Bir tek dozerler gitti cenazelerine; oğul kucağı yerine kepçelerle gömdün.

İşte o yüzden biz, o talihsiz kullarınla beraber toprağa verdik itikadımızı...

Buysa adaletin, bir daha adalet dilenmeyeceğiz senden...Merhametin bu kadarsa, al senin olsun!..

Bir sabır sınavıysa zulmün... Son olsun bugünkü...

... Bir sonraki sınavı geçemeyebiliriz çünkü...

* * *

Ve sen halkım!..
Sen, her eceli akıbet, her afeti kader sayan, sen, en beterinde facianın, "beterin beteri"nden korkan ve daima şükreden, affeden, sabreden cemaatim benim...

Sen, denizini doldurup kumundan ev yapan, süreceği toprağa çürük temel atan, bir kat fazla ruhsat için oy kiralayan, talana dost, doğaya düşman, naçar, hilekar, cefakar, sahtekar, fedakar halkım benim...

Ne kadar acısam az sana, ne kadar övünsem az...

Sen, ölmüş eşinin yanı başında ameliyat yapan hekim... Sen, "Emir böyle" deyip göçükler caddesine uğramadan geçen iş makinesinin önüne yatan genç kız... Sen, yorgunluktan çatallaşmış sesiyle "kask ve kefen bezi gönderin" diye feryat ederken gözyaşlarını tutamayan yüzbaşı...

Siz, onların yardımına koşan yürek yürek insan, siz kazma kürek maden işçileri, siz komşusu açken aşı boğazına dizilenler... Tanıyıp bilmediği insanların elemiyle üzülenler...

Kör karanlıkta mihraba bakar gibi bakıp el köpeklerinin soluğuna, bir can belirtisi, bir ışık arayan biçare halkım benim...

Doldurduğun toprak mezarın, oturduğun ev tabutun olmuşken, Gölcük'te, Sakarya'da, Değirmendere'de, on binler halinde yatarken betondan bir enkazın dibinde, bu kopmuş kollar, kesilmiş bacaklar, yitirilmiş canlar kuyusunda bir hiç uğruna ziyan olmuşken, sen nasıl hâlâ "alın yazım" diye inlersin; nasıl onca yalanı dinlersin yattığın yerden?..

Ey benim bağışlaması bol kavmim!..

Sen ki oğullar, kızlar etkin toprağa, biçildi oğulların kızların... Öylesine lanetliydin ki, hiçbir toprağa tutunamadın, yine göç yolları göründü sana...

Ey "katlandığına dağlar katlanmaz" halkım benim...

Bu ne bitmez sabırdır ki, yedi ceddini gömsen de toprağa, susarsın... Bu ne doymaz hırstır ki yedi ceddinin gömüldüğü toprağı hâlâ kazarsın...

Bilmez misin ki, talana ortak oldukça, yalana göz yumdukça lanet seni de vurur günün birinde...

Görmez misin ki, sineye çektikçe, "alınyazısı" dedikçe, daha beter zulüm yağar üstüne...

Şairin dediği gibi, "-kabahat senin, demeğe de dilim varmıyor ama- kabahatin çoğu senin, canım kardeşim..."

* * *

Ve ülkem!..
Ey koca mezarlık... Buram buram ceset kokan toprak... İnleyen enkaz... Viran körfez...

Ey ekmeğin değil, acıların üleşildiği, göçükler altında saat sayılan, ağıt yakılan, mal yağmalanan, ceset soyulan cennetim benim...

Teessürümün anavatanı...

Bilirim, ana sütü çağında toz yutmuş bebelerin, ölü gözlerle fışkırırken enkaz altından, hiçbir taziye sarmaz yaranı...

Nedametin faydası yok.

Yine de durmaz dilim, yalvarır sitemim:

Ne olur bir kez de gül artık yüzümüze... Bir kez de gül... Ne olur!



Logged
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://ulkudasturan.yetkinforum.org
 
CAN DÜNDAR TAZİYE (İŞTE İMAN BÖYLE ÇÖKERTİLİR)
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
ULKUDAS TURAN SİYESETİN YENİ ADRESİ :: Dinimiz İslamiyet-
Buraya geçin: